Najlepsze praktyki zarządzania infrastrukturą sieciową

Zarządzanie infrastrukturą sieciową (NIM) umożliwia spójną komunikację między urządzeniami. Obejmuje zarówno systemy sprzętowe, jak i programowe, w tym routery, koncentratory, mosty, bramy, światłowody, bezprzewodowe punkty dostępowe, serwery proxy, serwery, ethernet, edge computing, VPN, zapory sieciowe i wzmacniacze optyczne.

NIM wspiera sprawne działanie organizacji. Silna infrastruktura sieciowa obniża koszty i poprawia warunki pracy. Organizacje nie mogą osiągnąć skuteczności wyłącznie dzięki systemom IT bez solidnych podstaw sieciowych.

Zespoły IT stają przed wieloma wyzwaniami w infrastrukturze sieciowej. Należą do nich: zdecentralizowane struktury koncentratorów komplikujące monitorowanie, problemy z jakością danych, gdzie zduplikowane informacje tworzą nieefektywności, oraz trudność kierowania odpowiednich danych do właściwych narzędzi. Brak powiązań między obszarami zarządzania w chmurze utrudnia skalowanie. Podatności bezpieczeństwa stanowią znaczne ryzyko, gdy wiele urządzeń jest połączonych ze sobą.

Nierozwiązane problemy infrastrukturalne generują znaczne koszty: niepotrzebne wydatki, utratę przychodów, niezadowolenie klientów i pogorszenie reputacji marki.

Model Zero Trust, opracowany przez Forrestera w 2009 roku, stanowi postęp w bezpieczeństwie. Zamiast rozróżniać między zaufanymi i niezaufanymi segmentami sieci, kładzie nacisk na to, że cały ruch wymaga rygorystycznego monitorowania, ścisłych kontroli i częstych inspekcji.

Zalecane praktyki obejmują: wdrożenie uwierzytelniania kluczem SSH zamiast logowania opartego na hasłach, wdrożenie solidnych systemów zapory sieciowej, stosowanie regularnych aktualizacji dla zgodności, szyfrowanie danych za pomocą inteligentnych kodów, utrzymywanie procedur tworzenia kopii zapasowych, regularne monitorowanie podejrzanych aktywności, zapewnienie wglądu w dane do celów rozwiązywania problemów oraz śledzenie nowych alertów za pomocą skanerów i kontroli dostępu.