Nearshoring vs offshoring – jaka jest różnica? Rozwiń swój biznes!

Granice biznesowe zacierają się, umożliwiając firmom dostęp do specjalistów na całym świecie, aby uzupełnić luki na lokalnym rynku pracy. Artykuł porównuje dwie strategie outsourcingu.

Nearshoring polega na outsourcingu do geograficznie i kulturowo bliższych regionów, z naciskiem na partnerstwo z ludźmi o podobnej etyce pracy. Offshoring to outsourcing do odległych lokalizacji na świecie. Obie strategie to ukierunkowane podejścia outsourcingowe, a nie tradycyjne oddziały.

Według statystyk dotyczących outsourcingu IT, ponad połowa firm IT zleca pracę sąsiednim krajom, a niemal 90% klientów jest zadowolonych z tego rozwiązania. Firmy unikają bezpośrednich kosztów zatrudnienia, zachowując jednocześnie nadzór nad projektem.

Zdalna współpraca oferuje zalety wykraczające poza tradycyjną pracę biurową. Praca zdalna również to ułatwia – czasami masz więcej kontaktu ze współpracownikiem, z którym rozmawiasz przez Slacka, niż z tym, który pracuje w odległym pokoju.

Outsourcing eliminuje wydatki związane ze sprzętem, operacjami, oprogramowaniem, szkoleniami i przestrzenią biurową. Deweloperzy zyskują możliwości zawodowego rozwoju i umiejętności językowe dzięki pracy przy międzynarodowych projektach.

Nearshoring kładzie nacisk na dopasowanie kulturowe i zgodność procesów pracy. Polska służy tu jako przykład: członkostwo w UE zapewnia standardy ochrony danych, silne uczelnie techniczne kształcą wykwalifikowanych deweloperów, a powszechna znajomość języka angielskiego ułatwia komunikację. Polska zajmuje pierwsze miejsce wśród europejskich kierunków outsourcingu według A.T. Kearney Global Services Location Index.

Długoterminowy sukces współpracy zależy od zarządzania różnicami kulturowymi i spójnością podejścia do kodowania, a nie tylko od oszczędności.